نغمه هنر

زمستان است

احسان باقرپور — Wed, 23 Jul 2008 02:39:00 GMT

زمستان

سلامت را نمي خواهند پاسخ گفت
سرها در گريبان است
کسي سر بر نيارد کرد پاسخ گفتن و ديدار ياران را
نگه جز پيش پا را ديد ، نتواند
که ره تاريک و لغزان است
وگر دست محبت سوي کسي يازي
به کراه آورد دست از بغل بيرون
که سرما سخت سوزان است
نفس ، کز گرمگاه سينه مي ايد برون ، ابري شود تاريک
چو ديدار ايستد در پيش چشمانت
نفس کاين است ، پس ديگر چه داري چشم
ز چشم دوستان دور يا نزديک ؟
مسيحاي جوانمرد من ! اي ترساي پير پيرهن چرکين
هوا بس ناجوانمردانه سرد است ... اي
دمت گرم و سرت خوش باد
سلامم را تو پاسخ گوي ، در بگشاي
منم من ، ميهمان هر شبت ، لولي وش مغموم
منم من ، سنگ تيپاخورده ي رنجور
منم ، دشنام پس آفرينش ، نغمه ي ناجور
نه از رومم ، نه از زنگم ، همان بيرنگ بيرنگم
بيا بگشاي در ، بگشاي ، دلتنگم
حريفا ! ميزبانا ! ميهمان سال و ماهت پشت در چون موج مي لرزد
تگرگي نيست ، مرگي نيست
صدايي گر شنيدي ، صحبت سرما و دندان است
من امشب آمدستم وام بگزارم
حسابت را کنار جام بگذارم
چه مي گويي که بيگه شد ، سحر شد ، بامداد آمد ؟
فريبت مي دهد ، بر آسمان اين سرخي بعد از سحرگه نيست
حريفا ! گوش سرما برده است اين ، يادگار سيلي سرد زمستان است
و قنديل سپهر تنگ ميدان ، مرده يا زنده
به تابوت ستبر ظلمت نه توي مرگ اندود ، پنهان است
حريفا ! رو چراغ باده را بفروز ، شب با روز يکسان است
سلامت را نمي خواهند پاسخ گفت
هوا دلگير ، درها بسته ، سرها در گريبان ، دستها پنهان
نفسها ابر ، دلها خسته و غمگين
درختان اسکلتهاي بلور آجين
زمين دلمرده ، سقف آسمان کوتاه
غبار آلوده مهر و ماه
زمستان است

موسيقي هركي به هركي

احسان باقرپور — Sat, 19 Jul 2008 00:29:00 GMT

هرکي به هر کي

آلبوم موسيقي «همه چيم تو» با خوانندگي «رضا عنايتي» بازيکن ايراني النصر امارات به بازار مي‌آيد.
ضبط آهنگ‌هاي آلبوم «همه چيم تو» که نام قبلي آن «شعر زندگي» بود، از چهار سال گذشته و با همکاري مرحوم «ناصر عبداللهي» آغاز شد و پس از تنظيم‌هاي مجدد در اواسط مردادماه يا عيد فطر به بازار مي‌آيد.
بنابر اين گزارش، اين آلبوم که در کار ساخت آن «مهرداد ميناوند» خواننده پاپ و ديگر بازيکن سابق پرسپوليس و تيم ملي فوتبال ‌نيز حضور داشته، متشکل از5 آهنگ و يک آهنگ ري‌ميکس است که در استوديو متروپل ترکيه ضبط شده‌اند.
اين آلبوم موسيقي با صداي «رضا عنايتي» و به تهيه کنندگي «سياوش اکبرپور» بازيکنان سابق تيم استقلال ساخته شده و آهنگساز آن «سعيد طرزي» است.

----------------------------------------------------------------------------------------

وقتي خبر را خواندم دو ساعت مي خنديدم. بعد به خود گفتم: نخند گريه دارد. اينقدر موسيقي تا حدي بي كس و كار شده که به هر کس مي گويند صدايت خوب است به خود مي گيرد و مي رود کاستي به بازار مي دهد. يعني مي توان گفت: هر کس پول دارد مي تواند کاست بدهد. خب پس اين همه هنرجو که زحمت کشيده اند، کلاس رفته اند و گاهي از نان شب زدند تا هزينه ي کلاسشان را بدهند چه؟

حالا قضيه را بر عکس کنيد آيا هنرجو موسيقي مي آيد بگويد مي خواهم در تيم ملي بازي کنم؟ جواب معلوم است، نه چنين چيزي نمي گويد. هر چند که بازي او خوب باشد باز به خود مي گويد: نياز به تمرين و پرورش استعداد است.

تصور کنيد اين بازيکن استعداد خوانندگي هم داشته باشد، اما باز هم نياز به کلاس دارد که کجاي آهنگ چگونه بخواند. اگر اين گونه بود که خيلي ها به من گفته اند استعداد داري پس ديگر کلاس نروم و برويم کاست بدهيم. اگر کسي استعدادي دارد بايد آن را پرورش دهد نه اينکه بگويد ما که مي توانيم پس ديگر نياز به کلاس نيست.

شما خود قضاوت کنيد...

قدم زدن زير باران

احسان باقرپور — Tue, 08 Jul 2008 02:15:00 GMT

گوشه ي حياط خلوتمان قدم مي زنم

آوازي سر مي دهم

به آسمان بغض كرده نگاه مي كنم

در انتظار اويم

زمين در انتظار اشك.

اشك ها مي بارند،

عاشق بارانم،

اوست كه با من عشق بازي مي كند.

به صدايش گوش كن،

چه خوش مي نوازد

ببين، از سمفوني بتهوون با شكوه تر است.

مي گويم: سمفوني باران

مي گويد: عشق بازي آسمان

باز مي گويم: سمفوني باران

مي گويد: قدم زدن زير باران

بيا زير باران قدم بزنيم

حرف هاي نگفته به هم بزنيم

محو او بودم...

به خود آمدم،

صدايي نيست......رد پايي نيست......

آنچه هست باران است.

(نخستين تجربه ي شعريم بود اگر مشكلي داره برايم نظر بگذاريد)

تقديم به تو...

تقديم به تو ...

احسان باقرپور — Thu, 03 Jul 2008 14:38:00 GMT

شب، سكوت، كوير

تنظيم، تدوين و آهنگساز: کيهان کلهر

کيهان کلهر: کمانچه، سه تار

اردوان کامکار: سنتور

بيژن کامکار: دف، دايره

مرتضي احيان: تنبک

بهزاد فروهري: ني

همايون خسروي: ويولن سل

استاد مرحوم حاج قربان سليماني: دو تار

استاد علي آبچوري: قوشمه

سال اجرا: 1376 سال انتشار: 1377

1 تو که نازنده بالا دلربايي تو که بي سرمه چشمون سرمه سايي

دشتي بيرجندي

2 تو که مشکين دو گيسو در قفايي به مو گويي که سرگردان چرايي

دشتي بيرجندي

3 بميرم تا تو چشم تر نبيني شرار آه پر آذر نبيني

دشتي بيرجندي

4چنان از آتش عشقت بسوزم که از مو رنگ خاکستر نبيني

دشتي بيرجندي

بابا طاهر- ديوان اشعار- دوبيتي ها

مشخصات عروضي:

وزن: مفاعيلن مفاعيلن فعولن

بحر: هزج مسدس محذوف

5 دلم دردي که دارد با که گويد گنه خود کرده تاوان از که جويد

دشتي بيرجندي

6 دريغا نيست همدردي موافق که بر بخت بدم خوش خوش بمويد

دشتي بيرجندي

7 گل وصلت فراموشم نگردد وگر خوار از سر گورم برويد

دشتي بيرجندي

بابا طاهر- ديوان اشعار- غزليات

<**ادامه مطلب...**>

مشخصات عروضي:

وزن: مفاعيلن مفاعيلن فعولن

بحر: هزج مسدس محذوف

8 سيه بختم که بختم واژگون بي سيه روزم که روزم تيره گون بي

دشتي بيرجندي

9 شدم محنت کش کوي محبت ز دست دل که يا رب غرق خون بي

دشتي بيرجندي

بابا طاهر- ديوان اشعار- دوبيتي ها

مشخصات عروضي:

وزن: مفاعيلن مفاعيلن فعولن

بحر: هزج مسدس محذوف

10 ز عشقت سوختم اي جان کجايي؟ بماندم بي سر و سامان کجايي؟

در آمد شور محلي

11 نه جان و نه غير از جان چه چيزي نه در جان نه برون از جان کجايي؟

درآمد شور محلي

بابا طاهر- ديوان اشعار- غزليات

مشخصات عروضي:

وزن: مفاعيلن مفاعيلن فعولن

بحر: هزج مسدس محذوف

1 لعل تو داغي نهاد بر دل بريان من زلف تو درهم شکست توبه و پيمان من

شور محلي

2 بي تو دل و جان من، سير شد از جان و دل جان و دل من تويي، اي دل و اي جان من

شور محلي

3 هر در عشقت که دل داشت نهان از جهان بر رخ زردم فشاند، اشک در افشان من

شور محلي

4 شد دل بيچاره خون چارهي دل هم تو ساز زان که تو داني که چيست بر دل بريان من

شور محلي

5 گر تو نگيرم دست، کار من از دست شد زان که ندارد کران، وادي هجران من

شور محلي

6 هم نظري کن ز لطف تا دل درمانده را بو که به پايان رسد راه بيابان من

شور محلي

بابا طاهر- ديوان اشعار- غزليات

مشخصات عروضي:

وزن: مفاعيلن مفاعيلن فعولن

بحر: منسرح مثمن مطوي مکشوف

موسيقي حمايت مالي نمي شود

احسان باقرپور — Mon, 23 Jun 2008 17:24:00 GMT

رامين يوسف‌زماني نوازنده ويولن در اركستر سمفونيك تهران در خصوص علل فروپاشي زودهنگام اركسترهاي موسيقي، عامل مالي و عدم حمايت از سوي دستگاه‌هاي دولتي ذي‌ربط را مهم‌ترين مساله مي‌داند. وي كه سابقه 22 سال نوازندگي در اركستر سمفونيك تهران را دارد در اين خصوص گفت: اگر امروز شاهد ادامه فعاليت اركستر سمفونيك هستيم به دليل قدمت آن است وگرنه با اوضاع كنوني موسيقي در ايران شايد اگر قرار بود امروز چنين اركستري تشكيل شود به‌هيچ وجه كار پا نمي‌گرفت.
وي با اشاره به اينكه موسيقي در ايران جايگاه خودش را ندارد، گفت: نوازندگان اركستر سمفونيك تهران اگرچه در يك اركستر فعاليت مي‌كنند، اما از چند جا حقوق مي‌گيرند كه اين خود نمايانگر نابساماني است.
وي گفت از منظر كارآفريني هم اگر نگاه كنيم، حمايت از اركستر مي‌تواند باعث برگزاري كنسرت‌هاي بيشتر و درآمد‌زايي شود. سال گذشته به فستيوالي در آلمان دعوت شديم و اركستر سمفونيك در سالن فيلارمونيك برلين قطعاتي را از موتسارت اجرا كرد. در جريان اين اجرا به 10 كشور ديگر نيز دعوت شديم؛ اما اين سفرها هرگز انجام نشدند. وي با تاكيد بر اين نكته كه اجراي موتسارت در فيلارمونيك برلين دل شير مي‌خواهد، گفت: اين نشان مي‌دهد كه ما توانايي داريم؛ اما اركسترها براي ارائه كار خود نياز به حمايت مالي دارند.
رامين يوسف‌زماني با ذكر اين نكته كه حتي نوازندگان اركستر سمفونيك نيز دستمزد واقعي خود را دريافت نمي‌كنند، گفت: ما هم تحصيلات آكادميك و تجربه داريم؛ اما به اين‌‌ها بها داده نمي‌شود.
وي افزود: در تمام دنيا يكي از لوكس‌ترين مشاغل نوازندگي اركستر سمفونيك است و به آنها شاهزادگان سياه‌پوش مي‌گويند؛ چرا كه هر نوازنده‌اي توانايي حضور در اركستر سمفونيك را ندارد. در دنيا كف حقوق يك نوازنده سمفونيك 5 هزار دلار است؛ درحالي كه در ايران متوسط حقوق ماهانه 500 هزار تومان است. وي از اختلاف ميان نوازندگان به‌عنوان عامل ديگر دخيل در فروپاشي اركسترها ياد كرد، اما يادآور شد كه مشكلات مالي و عدم ثبات شغلي به اين مسائل دامن مي‌زند.

روزنامه دنياي اقتصاد

-------------------------------------------------------------------------------

درميان اين ديدگاه‌هاي متفاوت در مورد چرايي برهم خوردن اركسترها و گروه‌هاي موسيقي يك وجه مشترك وجود دارد و آن نبود امكانات مالي براي ادامه منظم كار اركسترهاي موسيقي است.
در شرايطي كه اركسترها براي يك اجرا بايد چندماه تمرين كنند و دريافت مجوز براي كنسرت نيز به كاري دشوار تبديل شده است و سالن مناسب براي اجراي موسيقي نيز به تعداد مناسب وجود ندارد، نمي‌توان انتظار داشت كه گروه‌ها بتوانند با برگزاري كنسرت هزينه‌هاي خود را تامين كنند. در اين شرايط است كه لزوم حمايت دولت از موسيقي و نوازنده بيش از پيش احساس مي‌شود.
تسهيل شرايط براي گروه‌هاي موسيقي در زمان اجرا و اشاعه فرهنگ شنيدن موسيقي به صورت زنده يكي ديگر از راه‌كارهايي است كه مي‌تواند فرصت بقاي بيشتري به گروه‌هاي موسيقي بدهد.

«شجريان» و «عليزاده»، بهترين خواننده و آهنگساز سال ?6

احسان باقرپور — Mon, 16 Jun 2008 07:08:00 GMT

بر اساس نتايج يك نظرسنجي «محمدرضا شجريان» به عنوان بهترين خواننده و «حسين عليزاده» به عنوان بهترين آهنگساز سال 86 انتخاب شده‌اند.
اين نظرسنجي را ماهنامه «فرهنگ و هنر» در شماره بيستم خود كه ويژه خرداد و تير سال 87 است، انجام و منتشر كرده است.
اين نظرسنجي طي روزهاي 25 اسفند سال گذشته تا پايان فروردين امسال از طريق پايگاه خبري مجله «فرهنگ و آهنگ» برگزار شده بود كه در آن از مخاطبان خواسته شده بود در دسته‌بندي‌‌هاي مختلف بهترين‌هاي موسيقي سال 86 را انتخاب كنند.
نتايج اين نظرسنجي به شرح زير است:
* خوانندگان برتر:
در اين نظرسنجي محمدرضا شجريان با 313 امتياز، محسن نامجو با 236 امتياز، همايون شجريان با 167 امتياز، شهرام ناظري با 132 امتياز‌ و افسانه رثايي با 64 امتياز به عنوان بهترين خوانندگان سال 86 انتخاب شده‌اند.
* قطعات برتر:
از سوي ديگر قطعه «ساز خاموش» از آلبوم «ساز خاموش» با 64 امتياز، «ساقيا» از آلبوم «غوغاي عشقبازان» با 52 امتياز، «بزن زخمه» از آلبوم «ساز خاموش» با 35امتياز، «ترنج» از آلبوم «ترنج» با 24 امتياز و «نواي هم‌ساز» از آلبوم «در سايه باد» با 24 امتياز به عنوان بهترين قطعه‌ها انتخاب شده‌اند.
* نوازندگان برتر:
نوازندگان برتر سال 86 نيز به ترتيب حسين عليزاده با 280 امتياز، محمدرضا لطفي با 165 امتياز، پيمان يزدانيان با 68 امتياز، بهداد بابايي با 61 امتياز و اردوان كامكار با 56 امتياز بوده‌اند.
* آهنگسازان برتر:
همچنين حسين عليزاده با 392 امتياز، محسن نامجو با 93 امتياز، هوشيار خيام با 76 امتياز، پرويز مشكاتيان با 63 امتياز و پيمان يزدانيان و محمدرضا لطفي با 57امتياز به عنوان بهترين آهنگسازان از سوي شركت‌كنندگان در اين نظرسنجي انتخاب شده‌اند.
* بهترين كنسرت‌ها:
گروه هم‌آوايان به سرپرستي حسين عليزاده در تالار وزارت كشور با 288 امتياز، گروه آوا به سرپرستي محمدرضا شجريان در تالار وزارت كشور با 136 امتياز، بداهه نوازي محمدرضا لطفي در كاخ نياوران با 145 امتياز،‌‌ گروه كامكارها در تالار وزارت كشور با 57 امتياز و رسيتال پيانو به سرپرستي پيمان يزدانيان در تالار وحدت با 48 امتياز بهترين كنسرت‌هاي سال گذشته بوده‌اند.
* بهترين آلبوم‌ها:
«غوغاي عشقبازان» از شجريان با 173 امتياز، «ساز خاموش» از شجريان، عليزاده و كلهر با 132 امتياز، «ترنج» از محسن نامجو با 123 امتياز، «تاتاري» از هوشيار خيام با 96 امتياز، «شور رومي» از شهرام ناظري با 79 امتياز و «زير تيغ» از حسين عليزاده با 79 امتياز بهترين آلبوم‌هاي سال گذشته بودند

تقديم به تو

احسان باقرپور — Thu, 12 Jun 2008 15:30:00 GMT

بي تو بسر نمي شود با صداي استاد شجريان را از اينجا دانلود كنيد

تقديم به تو...

بي همگان به سر شود بي تو به سر نمي شود
داغ تو دارد اين دلم جاي دگر نمي شود

ديده عقل مست تو چرخه چرخ پست تو
گوش طرب به دست تو بي‌تو به سر نمي‌شود

دل بنهند برکني توبه کنند بشکني
اين همه خود تو مي‌کني بي‌تو به سر نمي‌شود

گاه سوي وفا روي گاه سوي جفا روي
آن مني کجا روي بي‌تو به سر نمي‌شود

جان ز تو نوش مي‌کند دل ز تو جوش مي‌کند
عقل خروش مي‌کند بي‌تو به سر نمي‌شود
<**ادامه مطلب...**>
خواب مرا ببسته ‌اي نقش مرا بشسته ‌اي
وز همه ‌ام گسسته ‌اي بي‌تو به سر نمي‌شود

خمر خمار من تويي باغ و بهار من تويي
خواب و قرار من تويي بي‌تو به سر نمي‌شود

جاه و جلال من تويي ملکت و مال من تويي
آب زلال من تويي بي‌تو به سر نمي‌شود

بي تو اگر به سر شدي زير جهان زبر شدي
باغ ارم سقر شدي بي‌تو به سر نمي‌شود

بي‌تو نه مردگي خوشم بي تو نه زندگي خوشم
سر ز غم تو چون کشم بي‌تو به سر نمي‌شود.

گر تو سري قدم شوم ور تو کفي علم شوم
ور بروي عدم شوم بي‌تو به سر نمي‌شود

گر تو نباشي يار من گشت خراب کار من
مونس و غمگسار من بي‌تو به سر نمي‌شود

هر چه بگويم اي صنم نيست جدا ز نيک و بد
هم تو بگو به لطف خود بي‌تو به سر نمي‌شود

عاشق كوچولو

احسان باقرپور — Thu, 05 Jun 2008 10:56:00 GMT

عاشق کوچولو

داستان پسري که عشق زندگيش اين بود که هر شب با نواي سازش بخوابد و فردا به اميد اينکه صبح زود بيدار شود و سازي بنوازد ساعت روميزيش را کوک مي کرد که از قضا هميشه ساعت وجودش زودتر از ساعت روميزيش زنگ مي زد.

اين وضع براي ساز هم خوشايند بود و عشق ميان آن دو متقابل رد و بدل مي شد. هر چه پسر شيفته تر، ساز خوش نواتر مي شد؛ شايد اگر قرار بود استادان بزرگ با آن ساز بنوازند هيچ اتفاقي نمي افتاد، نه عشقي و نه نوايي که نوازنده خوشش بيايد. گويي اين ساز فقط براي پسرک ساخته شده بود و ياراي کسي ديگر نبود و کس نتوان ياراي ساز باشد.

پسرک هر روز به سازش عشق مي ورزيد تا که روزي چشمش به ساز جديد و زيبايي در مغازه اي افتاد که خوش صداتر و زيباتر از سازش بود و با ديدن ساز يک دل نه صد دل عاشقش شد.

از آن به بعد هر روز صبح ساعتش را کوک مي کرد و سر وقت براي ديدن ساز به مغازه مي رفت و از پشت پنجره به آن خيره مي شد. اما مشکلات مالي اجازه ي خريد ساز را به او نمي داد.

سازش هم از اين احساس بويي برده بود چون مي ديد هر روز پسرک به قصد ديگري بلند مي شود وقتي هم که به خانه باز ميگردد آنقدر خسته است که حوصله ي ساز زدن و عشق بازي با ساز را ندارد. گاهي هم که ساز مي زد حواسش جاي ديگر بود و اين سازش را ناراحت مي کرد.

روزي مثل هر روز بلند شد و به در مغازه رفت و هر چه جست و جو کرد ساز را نديد به داخل مغازه رفت و جوياي حال ساز شد. ساز فروخته شده بود. پسر غمگين به خانه برگشت و با هزار چرا در خودش بود. چرا اين ساز مال من نشد؟

چند روز گذشت و سعي کرد که ساز را از دست رفته و ناديده در نظر گيرد و دوباره با ساز خودش بنوازد. اما سازش هنوز از او دلخور بود. طبيعي بود، مي ترسيد که فردا پسرک ساز بهتري را ببيند و دل به او ببندد. پس تصميم گرفت رفتاري که در گذشته با ديگران داشته با پسر هم داشته باشد. پسر هر چه تلاش به دوستي دوباره مي کرد بي فايده بود ساز ديگر ساز دل او نبود.

شايد ساز با خود مي انديشد که اگر قرار است در آينده از من دل بکني، اکنون از من دل کني که آينده توان ديدن دل بستن تو را ندارم.

موسيقي اعتراضي,موسيقي کوچه بازاري

احسان باقرپور — Thu, 29 May 2008 16:59:00 GMT

موسيقي اعتراضي,موسيقي کوچه بازاري

اگر به موسيقي شمال امريکا و قسمت هايي از اروپا توجه کنيم موسيقي هايي هستند که بر اساس بازتاب زندگي شخصي افراد ساخته شده اند.اختلافات خانوادگي ،زندگي پر مشغله ي شهر نشيني ،عقده هايي که در زندگي داشتند ،اعتياد و...سرچشمه گرفته است که غالباَ موسيقي آنها با تخليه هاي دروني همراه است. ناسزا مي گويند يا کارهاي ناشايست انجام مي دهند، آب دهان به بيرون مي اندازند و از اين راه به فکر آرامش لحظه اي هستند. شنونده ي اين گونه موسيقي ها هم از قشرهمين افراد هستند.

حتي اين افراد قيافه هاي جالبي ندارند روي صورت هايشان خون مي مالند، به دندان هايشان رنگ قرمز(نشانه ي خون) مي مالند.در موسيقيشان فرياد يا بهتر است بگويم عربده کشي از المان هاي اصلي بشمار مي آيد.

اگر به موسيقي رپ در ايران نگاهي بيندازيم، بخشي از اين خصوصيات را دارست. يعني بهتر است بگويم اين موسيقي با طرز تفکر موسيقي غربي وارد ايران شد که موسيقي اعتراض و عصيان باشد. اما خوشبختانه اين گونه نشد ولي بجاي اعتراض دروغ جايگزين در اين موسيقي شد.

حال جالب است بدانيد کساني که در ايران رپ مي خوانند از مرفه ترين افراد هستد که لباس هاي گران قيمت مي پوشند و اتومبيل هاي بروز را سوار مي شوند. وقتي به زندگيشان نگاه مي کنيم جايي براي اعتراض نمي بينيم و از سر دلخوشيست که مي خوانند. (گويي کسي به آنها گفته :صداتون خيلي زيباست) و از واژه هايي چون زيدبازي ، داف ،دختر بازي، تريپ کل و اين گونه کلمات که در کلامشان پيدا مي شود. البته ماشااله مورد استقبال بسياري هم قرار گرفته که جاي تحسين دارد.

به تازگي هم شخصي در موسيقي سنتي پيدا شده که موسيقي سنتي با ديدگاه موسيقي اعتراضي در کارهايش ديده مي شود که بيشتر خصوصيات اعتراضي موسيقي غرب را داراست.

اين مرد ستار خوبي هم مي نوازد، عربده مي کشد، صداي حيوانات در مي آورد (شيهه ي اسب، واق واق سگ) گاهي هم ناسزا مي گويد و گاهي هم حرف هاي بدي نمي زند که به دل من مي شيند.

من هم چند گاهي در پي موسيقي او بودم. مي توان گفت: که تحت تاثير حرف هاي او که از مجموعه اي شنيده بودم و طرز تفکري که از او سراغ دارم و در آخر چند موسيقي که از او شنيدم که کاري جديد به حساب مي آمد قرار گرفتم. اما پي گيري من از موسيقيش طولي نکشيد، چون موسيقي که من کار مي کنم با موسيقي او از يک جنس نيست شايد ابزار هر دوي ما يکي باشد اما موسيقيي که من کار مي کنم موسيقي رسمي اين مملکت است که استاد من و استاد استاد من کار کرده اند و سينه به سينه به اينجا رسيده است. موسيقيي که خصوصيات اصلي آن زيبايي ها ،عشق، دردهاي اجتماعي و در آخر لذت بردن از زندگيست و آنقدر دنياي وسيع و زيبايي دارد که عربده کشي و ناسزا گويي و ... جايي در آن ندارد.

خواننده سالاري

احسان باقرپور — Wed, 14 May 2008 02:42:00 GMT

سايت را نگاه مي کردم – چشمم به تيتري خورد که روزهاي اجراي ارکستر ملي را در ماه آينده مشخص کرده بود – روي آن کليک کردم و صفحه اي جديد با توضيحات در مورد اين ارکستر روبرويم نمايان گرديد: اين گونه شروع شده بود: سينا سرلک ارکستر ملي را در آذر ماه امسال همراهي خواهد نمود.

ناگهان براي من سوالي پيش آمد چرا اول اسم خواننده ؟ مگر خون خواننده از نوازنده و آهنگساز رنگين تر است که ارکستر ملي يک مملکت با اسم خواننده آن بايد مطرح شود؟ مگر هنر استعداد و ذوقي ا لهي نيست که در وجود هنرمند قرار گرفته؟ پس در هنر والاي موسيقي چه فرقي مي توان بين خواننده- آهنگساز – نوازنده – رهبر ارکستر – شاعر گذاشت ؟ آيا در وجه دروني کار اينها برترييتي نسبت به هم دارند؟ مگر کار گروهي نيست و همه به يک ميزان زحمت نمي کشند؟ و همه راس ساعت مقرر سر تمرين حاضر نشده اند؟ و همه به قدر کافي قطعات را تمرين نکرده اند؟ پس چرا اسم يک ارکستر بايد با نام خواننده آن مطرح شود؟ مشکل عمده اي که موسيقي ايران با آن مواجه است خواننده سالاريست. چه در موزيک سنتي چه پاپ و چه راک. اين امر باعث شده که مردم فقط خواننده را مي بينند و فقط خواننده برايشان مهم است که البته رسانه هاي گروهي هم بي تقصير نيستند نمونه اش صدا و سيما در مراسم شادماني رسمي کشور – يک خواننده را صدا مي زنند که يک cd همراه خود اورده کارگردان لطف مي کند سي دي ئي را پخش مي کند و خواننده هم با کت و شلوار شيک شروع به خواندن مي کند چند وقت بعد آلبوم کار بيرون مي آيد – عکس خواننده با ژست هاي مختلف در روي جلد و داخل قرار گرفته و اسم آهنگساز در پايين آن کوچک نوشته شده و مردم هم ......

<**ادامه مطلب...**>

اين که از وضع رسانه هاي گروهي مملکت و اين هم وضع کنسرت رسمي اين کشور پس تکليف چيست؟

در اين کشور اگر ارکستري در حد عالي باشد ولي خواننده آن مشهور نباشد سالن پر نخواهد شد و کاست و سي دي ان هم فروش نخواهد کرد ولي اگر ارکستري متوسط يا حتي آماتور باشد ولي خواننده آن مشهور باشد تمام بليت هاي آن پيش فروش مي شود و مردم پشت درب هاي سالن خواهند ماند. کجاي اين کار عدالت است؟ مگر يکي از رسالات هنر و هنرمند کمک کردن به برقراري عدالت فرهنگي در جامعه نيست؟ مگر هنرمند نه بايد غم خوار جامعه باشد و به پيش رفت فرهنگ آن کمک کند؟ پس چه شد؟ اين جملات فقط براي سياه کردن برگ هاي سفيد کتاب ها به کار مي رود؟ اين ظلم است. چرا در کشورهاي اروپايي براي تک نوازي يک ساز مثلا ويولن منوهين يا تکنوازي گيتار سگوويا يا پاكو د لوسيا – سالن ها حتي بيش از ظرفيت خود پر مي شوند؟ فقط براي نوازندگي يک نفر نه هيچ کس ديگر ولي در ايران تا خواننده اي وجود نداشته باشد و مطرح هم نباشد ...... ؟؟؟؟؟

به کارهاي ارکستري نگاهي مي اندازيم يا حتي ارکسترهاي مدرن تر مثلا ارکستر ياني ؟ مگر تمام قطعاتي که آن ها اجرا مي کنند خواننده دارد؟ پس چرا در تمام دنيا از موسيقي او استقبال مي شود؟ چرا ارکستر ملي ايران يا هر ارکستر ديگر اين مملکت بايد با نام خوانندگان مختلف خبر اجراي خود را به گوش مردم برساند ان هم در اولين سطر شروع خبر و اولين واژه هاي جمله. اگر ارکستر ها توانايي اجرايي و جذب مخاطب را بدون مطرح کردن نام خواننده ندارند پس چرا کار مي کنند و به قول معروف عکس مار را به جاي خود مار به مردم نشان مي دهند؟ چرا نوازندگان چيره دست ما هميشه بايد ناشناخته تر از خواننده باقي بمانند؟ در صورتي که در هيچ کجاي دنيا چنين رسمي اجرا نمي شود چه در کشورهاي غربي و پيشرفته و چه کشورهاي ديگر. نمونه اش کشور هندوستان. زمينهاي سرباز و خالي را براي اجراي کنسرت هاي خود کرايه مي کنند چون سالن با ظرفيت هاي بالا ندارند چرا؟ چون فلان نوازنده تک نوازي دارد و مردم از تمام شهرهاي مختلف به ديدن آن کنسرت مي آيند. آهنگ ساز – خواننده- شاعر – رهبر ارکستر همه و همه حلقاتي به هم پيوسته هستند که تشکيل زنجيري به نام هنر موسيقي را مي دهند که نشان گر فرهنگ و شخصيت يک مملکت است.

خواننده و آواز هم يکي از آن حلقات است که حق بزرگي بر گردن موسيقي ما دارد و اين را نه بايد نا ديده گرفت و اگر هم روزي نا ديده گرفته شود به قولي نمک خوردن و نمکدان شکستن است ولي از نظر مقام و منزلت همه مساوي هستند همان طور که ساز و نوازنده ي آن به گردن موسيقي ما حق بزرگي دارد. خدا را شاهد مي گيرم که من هيچ خصومتي با خواننده و آواز ندارم و به هر دوي آن ها هم به عنوان يک موزسيين اين مملکت و هم به عنوان شنونده احترام مي گذارم ولي از مواردي که اشاره شد نه بايد به سادگي گذشت چون باعث لطمه خوردن به هنر موسيقي اين مرزبوم مي شود و مطمئنا هيچ هنرمند با وجداني راضي به لطمه خوردن هنر مملکتس نيست. اميدوارم اگر جناب آقاي سينا سرلک و بقيه خوانند گان کشور اين مقاله را مطالعه مي کنند از دست من رنجيده خاطر نشوند به اين دليل که تمام مطالب عنوان شده بي قصد و غرض نوشته شده و آن ها را با بزگواري خويش درک نمايند.