ما تاکنون آلبوم های زیادی گوش داده ایم ، اما خوب که دقت میکنیم متوجه میشویم که خیلی اوقات هنگام گوش دادن، کاری انجام می داده ایم، یا می نوشتیم یا در حال رانندگی بودیم و... اما قصد گوش کردن نداشتیم. به نظر من گوش کردن مقوله ای جداست که وقتی قصد می کنیم کاستی گوش کنیم همه ی تمرکزمان روی کاست باشد. یکبار این گونه گوش دادن بهتر است از بارها گوش کردن بی دقت.با دقت گوش دادن باعث میشود تا به عمق پیام نزدیک شویم و در نوازندگی تاثیر خوبی بگذارد و در ساز زدن خلاق تر میشویم و لطافت بیشتری در سازمان پیدا می شود.
در نوازندگی برای اینکه خوب بنوازیم باید اول ساز خودمان را گوش دهیم تا ضعف ها را بشناسیم و نوازندگی مان را تقویت کنیم و به حد ایده آل برسانیم. این جمله را بارها از قول اساتید موسیقی شنیده ایم.
پس یک نوازنده باید اول شنونده ی خوبی باشد تا نوازنده ی خوبی شود.
حال می خواهم به طور مختصر این مطلب را از زاویه ی غیر موسیقی بررسی کنم؛ در واقع می خواهم بگویم خوب گوش کردن بزرگترین هنر است و فقط مربوط به موسیقی نمی شود. در زندگی کسی که خوب گوش می دهد ، خوب هم فکر می کند و البته کسی که خوب فکر می کند تحمل بالایی پیدا می کند. یعنی می تواند نظرات دیگران را هم حتی اگر خلاف نظر خود باشد تحمل کند.
حال شما بگویید که آیا خوب گوش کردن هنری بزرگ هست؟