فردا 8 اسفندماه مصادف با بيست و يکمين سال درگذشت «غلامحسين بنان» خواننده بنام ايران است. «غلامحسين بنان»در سال 1290 در تهران متولد شد.پدرش کريم خان بنان الدوله نوري و مادرش دختر شاهزاده محمد تقي ميرزا رکني(رکن الدوله) برادر ناصرالدين شاه يا پسر محمد شاه قاجار بود. مادرش پيانو را بسيار خوب مي نواخت و پدرش کريم خان بنان الدوله، فرزند ميرزا الله مستوفي از صدايي خوش بر خوردار بود.او در نوجواني به مکتب «مرتضي نيداوود»نوازنده تار راه يافت. وي آواز را بعدها نزد «ضياء الذاکرين» و «ناصر صيف» به روش آموزش سينه به سينه ادامه داد . سالها بعد به دعوت «روح ا... خالقي» نزد «صبا»رفت تا به جمع خوانندگان مکتب «وزيري» بپيوندد. کم کم آوازهاي «بنان»در راديو شهرت زيادي بين مردم کسب کرد و هنرمندان بزرگ راديو که بيشتر از شاگردان «صبا»بودند با ساخت قطعاتي،همکاري خود را با او آغاز ميکردند. همچنين هنرمندان بزرگي مانند «جليل شهناز» و «حسن کسايي» در جواب آواز با او همکاري ميکردند. بسياري از آوازهاي بنان را پيانو و ويلن همراهي ميکردند.وقتي بنان به ميانسالي رسيده بود خوانندگان زيادي وارد راديو شده بودند که از نظر ظرافت و دقت در شکل ارائه موسيقي و کلام گاهي با او برابري ميکردند که در ميان خوانندگان مرد ميتوان به «حسين قوامي» و«محمدرضا شجريان»که خود بهره گرفته از «بنان» بودند، اشاره کرد. «بنان» در سال 1336 در يک سانحه رانندگي چشم راست خود را از دست داد که اين اتفاق تاثير شديدي در روحيه او گذاشت به طوري که پس از اين ماجرا دچار افسردگي شد ولي همچنان به کار خود ادامه ميداد. دوره حيات اين خواننده مصادف با آخرين سالهاي زندگي خوانندگان کهنسال قاجار تا خوانندگان پس از انقلاب بود که در راس آنها شجريان قرار داشت. وي سرانجام در8 اسفند 1364 به علت ناراحتي دستگاه گوارش در بيمارستان ايران مهر درگذشت. پس از مرگ او «پري بنان» همسرش به احترام ساعتهاي خانه «بنان»را متوقف کرد. مهارت شگفتانگيز بنان در تلفيق شعر و آواز و استادي او در اجراي ظرايف آواز ايراني از او چهرهاي ماندگار در موسيقي اصيل ايراني ساخته است.