تأثير موسيقى بر کالبد انسان فقط با ديد علم گرا قابل توجيه نيست

علم موسيقى درمانى در زمان حاضر براى مداواى بيماريها يا اختلالات هيجانى،

مشکلات گفتارى، معلوليت هاى فيزيکى و ذهنى و بهداشت روانى به کار گرفته مى شود. فاطمه هما سادات افسرى، استاد و پژوهشگر موسيقى که در نشست پژوهشى بيست و دومين جشنواره بين المللى موسيقى فجر با موضوع موسيقى درمانى در يونان باستان سخن مى گفت ، ضمن بيان مطلب فوق در ادامه افزود: «موسيقى درمانى را آميخته اى از علم و هنر مى دانند . اين مبحث، داراى تاريخى طولانى در فرهنگ بشر است و از روند مستمر و رو به رشدى در طول حيات بشر برخوردار بوده است.»سادات افسرى گفت:  «بيماريهايى که موسيقى بر آنها تاثيرگذار است به سه دسته اختلالات ذهنى مثل مشکلات گفتارى، بيماريهاى فيزيکى، معلوليت جسمى و بيماريهاى ذهنى ، در خود فرورفتگى افکار، بهت روانى و غيره تقسيم مى شود که اين موارد با همکارى علوم پزشکى يا بدون همکارى آن توسط تاثير موسيقى درمان پذيرند؛ اين در حالى است که با سنجش ميزان تنفس نبض و واکنش هاى جسمى مى توان ميزان تاثير موسيقى را سنجيد.» اين مدرس و پژوهشگر افزود: «موسيقى با رياضى ، فيزيک، فيزيولوژى وزيبايى شناسى در ارتباط است ، ضمن اينکه ما در تبيين چگونگى تاثير موسيقى در انسان با دو ديدگاه مواجهيم؛ اول ديدگاه علمى که بنيادش رياضى است.»وى افزود: «مى دانيم که رياضى پايه تمام علوم جهان است ، در قرون ?? و ?? ميلادى به استدلال و عقل اعتقاد داشته اند و ديدگاه اسطوره اى و حسى را کاملا رد مى کردند؛ ديد علم گرا ديد منفعت جو و سود جوست اماتاثير موسيقى در کالبد انسان با ديد علم گرا قابل توجيه نيست.»
افسرى اضافه کرد:  «دانشمندان يونانى تا چندى پيش ديدگاههاى اسطوره اى را رد و به ديدگاههاى علمى اکتفا مى کردند.»اين پژوهشگر با بيان اين مطلب که «امروز استادان نمى توانند ديدگاه هاى اسطوره اى را ناديده بگيرند»، تصريح کرد : «ديدگاههاى علم گرايانه شامل سودطلبى است ، در حالى که ديدگاه هاى اسطوره اى به معنا و حسن، توجه بيشترى دارند.»وى در ادامه با اشاره به ديدگاه اسطوره اى به عنوان يکى از موارد تبيين چگونگى تاثير موسيقى درانسان گفت:  «ديدگاه اسطوره اى به ما مى گويد که جهان را مى فهمد در حاليکه ديدگاه علمى تمرکزش بر غلبه بر اين جهان است.»اين مدرس موسيقى سپس به استفاده از موسيقى درمانى در ايران اشاره کرد و گفت: «در ايران موسيقى درمانى به صورت آکادميک و به طورى که در غرب وجود دارد ، نداريم.هر چند در شرق سابقه طولانى ترى در زمينه موسيقى درمانى وجود دارد ولى بدليل آنکه علمى و آکادميک نيست، لذا پژوهشگران از متد علمى و غربى بهره مى گيرند.»